Gdybym tak nagle pojął, że przepadło wszystko

Ojczyzna, wiersze i modlitwy-

Że zmarnowałem młodość, a złudne widziadło

Z miłości mej zostało, jak kość z pola bitwy

Że śmiech mnie goni w mieście, a oszczerca...

...z własnych uczniów mi dorósł, mierząc grot w głąb serca

Gdybym tak nagle pojął, że z mych prac ogromu -

Zostanie tylko wzgarda z naparstkiem popiołu

Wystarczyłoby mi tylko jeden kwadrans czasu

Milczenia przed Chrystusem z obolałą głową -

Bym się wnet uspokoił, pocieszył się znowu.

Tak ten jeden kwadrans wybieram,
tam wraca w duszy mój spokój
tam, wiem, że porządkuje się Jego świątynia we mnie,

wiem, że tam wyrośnie dobro,
które będzie się lało dla innych,
wiem, że tam jest zaproszenie do Życia z Nim.